Leksykon część czwarta. Strój Ukraiński.

 

 Wracamy do leksykonu.  Dziś pokażę Wam lalkę w stroju Ukraińskim.

Ukraiński strój ludowy nie jest łatwy do jednoznacznego opisu.  
W zależności od regionu mogą występować znaczne różnice. Trudno wskazać ten, który uchodzi za najpopularniejszy i który bezpośrednio kojarzony jest z  tym krajem. 
Są jednak pewne stałe elementy, które pojawiają się zawsze. 
Na głowach panien spoczywa wianek, z gęsto splecionych kwiatów, które tworzą charakterystyczną aureolę. Całość ozdobiona jest kolorowymi wstążkami, luźno opadającymi na przód kamizelki.

 

Panny mają suto wyszywane białe koszule, o marszczonych długich  rękawach. Kamizelki  i spódnice, wykonane są z wełny i ozdobione wyszywaną kwiatową aplikacją. Oprócz wstążek i haftów przód stroju zdobi podwójny lub potrójny sznur korali. Moja lalka nosi aksamitną kamizelkę i spódnicę, którą wykończyłam delikatną taśmą.
Z pewnością jest to najozdobniejszy strój z jakim do tej pory się spotkałam. Szczególnie ważne są w tym stroju hafty, do których nawiązują wszystkie regiony. W Ukraińskim stroju ludowym występuje sporo czerwieni, dość popularny jest też kolor niebieski, choć ja akurat z niego zrezygnowałam.

Starałam się aby "moja Ukrainka" miała słowiańską urodę, dlatego zapuściłam jej długie blond warkocze ;))) i dodałam subtelne rumieńce :)
Podoba Wam się?...

Pozdrawiam i zapraszam nieustająco na następny raz. Będzie po japońsku. Ja mata!

Dom dla trzmiela

 

 

 

Witajcie pożyteczni sąsiedzi.

 

 



 





Zdjęcie z sieci

 

 

 

Witam Was słonecznie i wakacyjnie. Dzisiaj publikuję post skrajnie nie lalkowy, a skierowany przede wszystkim do miłośników przyrody. Sadownicy, leśnicy i pszczelarze biją na alarm, żeby chronić pożyteczne owady, których życie splata się z naszym, choć czasem wcale sobie tego nie życzymy. Boimy się przecież os, pająków, pszczół....a nawet biedronek.

Może nie ma się co bać? Wiele owadów to nasi najlepsi sprzymierzeńcy, bez ich pomocy nic nie zostałoby zapylone, a szkodniki takie jak mszyce i miodówki zjadłyby wszystko do szczętu.

Dlatego zachęcam Was do stworzenia azylu dla tych ślicznych i pożytecznych stworzeń.

Do wykonania domu dla trzmiela niezbędne jest kilka desek oraz patyczków, które można wydrążyć. Najlepiej sprawdzą się uschnięte łodygi krzewu bzu czarnego, tataraku, lub bambusa.

 

 

 

Przydadzą się również męskie pomocne dłonie, które poskręcają i przytną główną konstrukcję. Moje mężowskie kochane dłonie pomagały pełną parą ;))

 

 



 

 

 

 Wnętrze domku może wypełniać podziurkowany klocek drewna, słoma, tektura. Ja nie sklejałam pojedynczych patyczków. Radzę działać raczej na ścisk. Zapach kleju, farby odstraszyłby potencjalnych lokatorów. Chodzi głównie o to, żeby było to miejsce suche i ciepłe. Wąskie szczeliny, zacienione miejsca, będą najlepszym schronieniem dla naszych przyjaciół. Puchate, pasiaste trzmiele oraz złotookie będą nam za to bardzo wdzięczne. Larwy złotookich żywią się mszycami, więc podobnie jak biedronki są na prawdę niezmiernie pożyteczne. Trzmiele zapylają krzewy agrestu, porzeczek, moreli oraz wszystkie inne drzewa owocowe. Nie są uciążliwe dla człowieka, nie szukają jego towarzystwa, choć na balkonie to jednak nie instalowałabym takiej trzmielowej chaty. Mogłyby dostać się do mieszkania, a przecież nie na tym nam zależy.

 

 

 
 



 
 
 

 

 

Pozdrawiam!!! 



Tusal 2014 (7)

Wakacje!!!!

 

 

 

Moja Tusalowa drużyna już świętuje koniec nauki. Przyszli ze świadectwami, plecaki rzucili w kąt ( trzeba będzie tam dyskretnie zajrzeć,  żeby potem kanapki nóg nie dostały ;) i rozpoczęli Wakacje!
W najbliższych planach; spanie do południa, jedzenie słodyczy nawet przed obiadem, łapanie w siatkę motyli, bieganie po łące, strzelanie z procy( tylko w puste puszki po napoju!) i śmianie się do rozpuku.
Wszystkim uczniom i nauczycielom, życzę odpoczynku, uśmiechu i bezpiecznych, wesołych wakacji.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tusal 2014 (6)

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

No i zrobiło się wakacyjnie. Wyszedł mi bardziej podróżniczy post, niż szydełkowo-lalkowy, ale trudno. Po prostu chciałam się z Wami tym podzielić.

Pozdrawiam

Leksykon część druga. Strój Łowicki

 

Witam!

 

 Przyszła kolej na następną odsłonę leksykonu strojów ludowych świata.  Moja dzisiejsza propozycja to strój łowicki, jeden z najpiękniejszych strojów, ale także najtrudniejszy do wykonania.

Ilość drobiazgów, detali, haftów i barw jest oszałamiająca.

Łowicki strój kobiecy składa się z aksamitnego stanika, wyszywanego w barwne kwiaty, najczęściej motywem tym są róże, który zszyty z pasiastą spódnicą tworzy kieckę. Pod spodem kobiety zakładają koszulę tzw. bielunkę, której rękaw ma rozkloszowany krój, często również ozdobiony kwiatowym motywem. Na spódnicę nakłada się zapaskę z ręcznie wykonanego wełnianego samodziału, brzeg zaś tradycyjnie haftuje się w kwiaty. Całość dopełnia kwiecista jedwabna chusta, oraz sznur korali o intensywnej czerwonej barwie.

Dawniej kobiety ubierały się tak w każde święto, dziś ucztą dla oczu jest Wielkanoc, podczas której w procesjach biorą udział kobiety i mężczyźni  odziani w  piękne, bogate stroje.

 

 

 

 

Moja Łowiczanka mierzy dwadzieścia dwa centymetry i jest w stu procentach wykonana ręcznie ( podobnie jak wszystkie lalki z leksykonu ). Tło z popularnym łowickim motywem jest zaczerpnięte z sieci, a konkretnie ze strony folkstar.pl, i jest jej własnością. Podobnie jw.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Haft nie wyszedł mi tak jak bym sobie tego życzyła ( hafciarki proszę o wyrozumiałość:)) , ale zmierzyłam się z tym tematem po raz pierwszy w życiu. Cóż, może następnym razem będzie lepiej...., ;)

 

 

 

 

 

W czerwcu pokażę Wam lalkę Szwarcwaldzką, którą właśnie kończę. Później będzie jeszcze bardziej "światowo", gdyż pojawi się kimono i o..., zobaczycie sami.

Pozdrawiam

Pa

Katarzyna

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tusal 2014 (5)

Witam Was Serdecznie!!!

Dziś wpadam tutaj tylko na moment, dosłownie w biegu. To bardzo miłe, że do mnie zaglądacie, postaram się urozmaicić Tusalowy słoiczek następnymi przygodami mojej gromadki.
 Dziękuję za odwiedziny i miłe komentarze.

Pozdrawiam ciepło.