Obserwatorzy

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Leksykon strojów ludowych świata. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Leksykon strojów ludowych świata. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 30 grudnia 2014

Leksykon część piąta. Strój Japoński- Kimono















Tak jak obiecywałam znów witam Was w leksykonie. Uff, dokończyłam i lepiej już nie będzie :)))    
 Dziś Japonia, Kraj Kwitnącej Wiśni.



Miłośników japońskiej kultury i znawców tematu zapewne nie zaskoczy ani strój, ani jego opis choć moja   " wersja " odbiega nieco od powszechnie utartych schematów. Po pierwsze, moja lalka nie jest gejszą, której biała twarz i czerwone usta są niemal wizytówką tego wspaniałego kraju, po drugie zachowałam jedynie podstawowe elementy, którymi charakteryzuje się tradycyjny japoński strój kobiecy  jakim jest kimono. 
Przypomina ono nieco szlafrok, choć jego długie rękawy i kunsztowne wykończenie nie ma  nic wspólnego z owym swobodnym wdziankiem.  Dawniej kimona szyte były ręcznie, z jednego kawałka tkaniny, dziś są często szyte maszynowo, z wielorakich materiałów. 
Jedwabne kimona, dla posiadaczy zasobnych portfeli ,szyje się na zamówienie z zachowaniem tradycyjnych zasad rzemiosła.
Kimono w pasie wiązane jest z tyłu szeroką szarfą zwaną obi. 
Całość stroju uzupełnia fryzura oraz charakterystyczne obuwie, platformy.








 Fryzura stanowi swoiste misterium pukli i upięć. Jeszcze nigdy nie stanęłam przed takim wyzwaniem, gdyż najpierw musiałam "ukorzenić" na tej małej główce cztery szpulki jedwabnych nici, a potem ułożyć z tych włosów fryzurę.

















 Kimono ma wiele znaczeń, nosi się je podczas wielu okazji. Inne kimono zakłada mężatka, inne panna. W wielu regionach starsze panie noszą je na co dzień. 
Jak każdy strój tradycyjny, także kimono wyznacza ponad czasową elegancję, klasykę z którą utożsamiają się noszące je kobiety. 

















Japońska laleczka jest już przed ostatnią w tym cyklu.
 Mam nadzieję, że Wam się podobała :)) i  zapraszam ponownie.
Odwiedzajcie mnie czasami :))






Do zobaczenia. Pa

niedziela, 28 września 2014

Leksykon część czwarta. Strój Ukraiński.

 


 Wracamy do leksykonu.  Dziś pokażę Wam lalkę w stroju Ukraińskim.













Ukraiński strój ludowy nie jest łatwy do jednoznacznego opisu.  
W zależności od regionu mogą występować znaczne różnice. Trudno wskazać ten, który uchodzi za najpopularniejszy i który bezpośrednio kojarzony jest z  tym krajem. 
Są jednak pewne stałe elementy, które pojawiają się zawsze. 
Na głowach panien spoczywa wianek, z gęsto splecionych kwiatów, które tworzą charakterystyczną aureolę. Całość ozdobiona jest kolorowymi wstążkami, luźno opadającymi na przód kamizelki.



Panny mają suto wyszywane białe koszule, o marszczonych długich  rękawach. Kamizelki  i spódnice, wykonane są z wełny i ozdobione wyszywaną kwiatową aplikacją. Oprócz wstążek i haftów przód stroju zdobi podwójny lub potrójny sznur korali. Moja lalka nosi aksamitną kamizelkę i spódnicę, którą wykończyłam delikatną taśmą.
Z pewnością jest to najozdobniejszy strój z jakim do tej pory się spotkałam. Szczególnie ważne są w tym stroju hafty, do których nawiązują wszystkie regiony. W Ukraińskim stroju ludowym występuje sporo czerwieni, dość popularny jest też kolor niebieski, choć ja akurat z niego zrezygnowałam.




Starałam się aby "moja Ukrainka" miała słowiańską urodę, dlatego zapuściłam jej długie blond warkocze ;))) i dodałam subtelne rumieńce :)
Podoba Wam się?...














Pozdrawiam i zapraszam nieustająco na następny raz. Będzie po japońsku. Ja mata!




czwartek, 15 maja 2014

Leksykon część druga. Strój Łowicki

 
Witam!
 
 Przyszła kolej na następną odsłonę leksykonu strojów ludowych świata.  Moja dzisiejsza propozycja to strój łowicki, jeden z najpiękniejszych strojów, ale także najtrudniejszy do wykonania.
Ilość drobiazgów, detali, haftów i barw jest oszałamiająca.
Łowicki strój kobiecy składa się z aksamitnego stanika, wyszywanego w barwne kwiaty, najczęściej motywem tym są róże, który zszyty z pasiastą spódnicą tworzy kieckę. Pod spodem kobiety zakładają koszulę tzw. bielunkę, której rękaw ma rozkloszowany krój, często również ozdobiony kwiatowym motywem. Na spódnicę nakłada się zapaskę z ręcznie wykonanego wełnianego samodziału, brzeg zaś tradycyjnie haftuje się w kwiaty. Całość dopełnia kwiecista jedwabna chusta, oraz sznur korali o intensywnej czerwonej barwie.
Dawniej kobiety ubierały się tak w każde święto, dziś ucztą dla oczu jest Wielkanoc, podczas której w procesjach biorą udział kobiety i mężczyźni  odziani w  piękne, bogate stroje.
 
 
 
 
Moja Łowiczanka mierzy dwadzieścia dwa centymetry i jest w stu procentach wykonana ręcznie ( podobnie jak wszystkie lalki z leksykonu ). Tło z popularnym łowickim motywem jest zaczerpnięte z sieci, a konkretnie ze strony folkstar.pl, i jest jej własnością. Podobnie jw.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


 
Haft nie wyszedł mi tak jak bym sobie tego życzyła ( hafciarki proszę o wyrozumiałość:)) , ale zmierzyłam się z tym tematem po raz pierwszy w życiu. Cóż, może następnym razem będzie lepiej...., ;)
 
 
 
 

 

W czerwcu pokażę Wam lalkę Szwarcwaldzką, którą właśnie kończę. Później będzie jeszcze bardziej "światowo", gdyż pojawi się kimono i o..., zobaczycie sami.
Pozdrawiam
Pa

niedziela, 13 kwietnia 2014

Leksykon strojów ludowych świata

 
Witajcie!
 
Dziś chciałabym Wam zaproponować pierwszą odsłonę leksykonu strojów ludowych pochodzących z różnych zakątków świata. Cyklicznie ( mam nadzieję, że uda mi się to raz w miesiącu...), zaprezentuję jeden ze strojów, opiszę jego elementy, przybliżę historię.
Bohaterką dzisiejszego spotkania jest lalka, która pochodzi z rejonów, w których obecnie mieszkam, z województwa świętokrzyskiego. Świętokrzyski strój kobiecy jest znamienny dla terenów ciągnących się po dwóch stronach wzniesienia Łysogór. Jest to najwyższe pasmo Gór Świętokrzyskich.
 Strój jest niezmiernie barwny i bogaty. Składa się on z bielunki, koszuli z marszczonymi rękawami, często z haftowanymi mankietami, z gorsetu najczęściej szytego z cienkiej wełny wykończonego zdobną baskinką, ze spódnicy gładkiej lub prążkowanej, oraz z pasiastego fartucha. Bardzo charakterystyczną cechą jest zapaska naramienna, którą w chłodniejsze dni, kobiety narzucały na ramiona lub głowę. Całość dopełnia chustka wiązana z tyłu, pod którą mężatki wkładały czepki, panny zaś ozdabiały włosy kwiatami. Przód zdobi sznur korali.
Ja mam takie korale, pochodzące ze stroju ludowego noszonego w dzieciństwie przez moją mamę. Całość, o ile dobrze pamiętam, stroju łowickiego, przepadła gdzieś w kolejnej przeprowadzce :(..
 i zostały jedynie te śliczne drobniutkie korale. Co ciekawe, są to korale wielobarwne i wykonane z cieniutkiego szkła tak jak bombki. Na szczęście potłukły się nieliczne, a całość zachowała się w bardzo dobrym stanie.
 
 
 
Od dawna intrygują mnie stroje ludowe. Ich kunsztowne wykonanie, kolory i różnorodność materiałów jest niesamowita.
 Stroje ludowe, są nadal żywą tradycją i formą podkreślenia przynależności regionalnej.
 
 
 
www.e-vive.pl



Podczas świąt i innych ważnych wydarzeń lokalnych można podziwiać je oglądając występy zespołów ludowych, lub odwiedzić Muzeum Wsi Kieleckiej, gdzie są udostępnione dla zwiedzających. Moja propozycja w szydełkowym wydaniu jest znacznie skromniejsza, choć bardzo pracochłonna.

 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

 
 

 
 
Następnym razem pokażę Wam lalkę w stroju łowickim.
Pozdrawiam bardzo serdecznie!!!